Czytanie

czytanie-ksiazkaBadania czynników poprawiających efektywność czytania zapoczątkował pod koniec XIX wieku francuski okulista Émile Javal (1839-1907), który jako pierwszy zajmował się badaniem ruchów sakkadowych oczu. Kolejni badacze (między innymi R. Dodge i T. Cline działający na przełomie XiX i XX wieku) skupiali swoją uwagę na dokładnym analizowaniu tych ruchów, obliczaniu czasu i liczby fiksacji, regresji i tym podobnych parametrów.
Obserwacje prowadzone były na osobach, które we względnie normalnych warunkach czytały różne teksty. Przełom w tej dziedzinie badań nastąpił w czasie II wojny światowej. Brytyjscy psychologowie, wykorzystując specjalne urządzenie zwane tachistoskopem opracowali dla potrzeb armii metodę nauki odróżniania konturów samolotów. Polegała ona na stopniowym skracaniu czasu ekspozycji bodźca wzrokowego, prezentowanego wielokrotnie. Okazało się, że możliwe jest rozpoznawanie typów samolotów eksponowanych jedynie przez kilka milisekund.
Po wojnie metodę tę zaczęto wykorzystywać do szybkiego odczytywania tekstów. Posługiwano się przy tym różnymi urządzeniami, poza tachistoskopem, stosowano frazoskop i passer, których konstrukcja i funkcjonowanie umożliwiało regulowanie czasu ekspozycji słów. Spowodowało to ogromny wzrost zainteresowania możliwościami zwiększania tempa czytania.

Większość programów obejmujących wdrażanie technik zwiększających efektywność czytania opiera się na kilku założeniach:
1. Istnieją różnice między czytelnikami bardziej i mniej efektywnymi w zakresie technik stosowanych przez nich podczas czytania.
2. Większość ludzi stosuje techniki mało efektywne, co jest wynikiem złych nawyków czytelniczych przyswojonych w okresie szkolnym i tuż po nim.
3. Wady tradycyjnego czytania można wyeliminować ucząc się stosowania nowych, bardziej efektywnych technik, w ramach specjalnie opracowanych kursów.
4. Poziom zrozumienia tekstu przy szybszym czytaniu pozostaje taki sam a nawet może się podwyższyć.

Istnieją dwie możliwości zwiększenia szybkości czytania:

  • przyspieszenie szybkości wzrokowego spostrzegania tekstu z równoczesnym usuwaniem wszelkich psychofizycznych przeszkód hamujących percepcję
  • wybieranie z tekstu jedynie części informacji, istotnych dla czytelnika

Pierwsza z nich wiąże się z czytaniem integralnym, czyli czytaniem pełnego tekstu, druga natomiast z czytaniem selektywnym, czyli wybiórczym.

Głównymi wadami tradycyjnego czytania integralnego, obniżającymi jego tempo są:

  • fonetyzacja, czyli wypowiadanie w myśli czytanych wyrazów
  • zbyt wąskie pole widzenia
  • zbyt duża ilość fiksacji przypadających na jeden wers
  • zbyt częste ruchy wsteczne gałek ocznych, czyli regresje

Poprzez specjalny trening można pokonać te wady i zwiększyć kilkukrotnie prędkość czytania przy zachowaniu lub podniesieniu stopnia zrozumienia i zapamiętania tekstu.

powrót

CrystalCode Studio

Nasza strona wykorzystuje mechanizm plików cookies. W plikach cookies zapisujemy informacje służące do prawidłowego działania funkcjonalności strony, w celach reklamowych i statystycznych.

Akceptuję mechanizm cookies na tej stronie

EU Cookie Directive Module Information